el danize

کتاب معروف «مالک زراع در ایران » منبع اصلی بسیاری از تحقیقات کارشناسان اقتصادی سیاسی ایران و ایرانشناسان هست.دراین کتاب( مالک و زراع )تحلیلی دقیق از نظام ارضی کشور ارائه کرده که گفته می شود بخشی از اصلاحات ارضی شاه در مراحل بعد ، براساس داده های آن استوار بوده و به اعتقاد برخی در واقع اصلاحات ارضی محمدرضا شاه در سال 1960م/1339ش کمک بسیار کرده، هرچند بعد از آن اصلاحات ،خانم لمبتون کتاب دیگری نوشت با عنوان "اصلاحات ارضی در ایران "و از اصلاحات ارضی و انقلاب سفید شاه انتقاد کرد. از آنجایی که در این کتاب به بسیاری از رسوم در محیط کشاورزی ایران اشاره شده است،درباب گردآوری فرهنگ عامه ازنظر اروپاییان ، مورد توجه است. به گفته خود مولف درمقدمه کتاب برای نوشتن چنین کتابی نه تنها تحقیق و تتبع در کتب و مقالات بی شمار دست برده ، بلکه از نزدیک به مشاهده ی راه و رسم ملکداری و مطالعه ی روابط مالک و زراع پرداخته است. البته ترجمه زیبای زنده یاد شادروان آقای دکترمنوچهر امیری (1389-1299 )هم ستودنی است. آز آپلود کننده محترم کتاب به نوبه خودقدردانی و تشکرمیکنم...

چگونگی نوشتار نام شهرستان اورمیه بجای ارومیه مرحوم دکترمحمد معین در صفحه 126جلد پنجم فرهنگ 6جلدی معین درمقابل ماده" ارومیه "می نویسد : " ormiyya " که به معنی آب مقدس است، ... بادقت به آوا نویسی لاتین اورمیه مشخص می شود که حتی دکتر معین هم به رغم نگارش "ارومیه " به نوعی بر"ارومیه " بودن "ارومیه" تاکید می کند . دلیل دیگر، وجود واژه مستقل "اور" به معنای مقدس درآغاز نام بسیاری از شهرهایی است که زمانی درمحدوده تمدن آشوری –عیلامی قرارداشته اند که اورشلیم ، اورفا(شهری درشرق ترکیه)، اورخان(شهری درکرکوک عراق) ازاین جمله اند. سومین دلیل ، چگونگی تلفظ نام این شهرستان درمیان اهالی محلی است .مردم اورمیه تاکنون هیچ وقت ، نام این شهررا به شکل ارومیه (ormiyye ) تلفظ نکرده اند ، مگرآنکه آن را ا زروی پلاک اتومبیل ها 1( نوشته )خوانده وتلفظ کرده باشند . روزنامه همشهری، یکشنبه 3مهر1373، شماره 505: ص 16 1 . درزمان نگارش وچاپ روزنامه (1373) پلاک اتومبیلها بنام شهرستانها بوده واز پلاک ملی اتومبیل ها خبری نبود... لذا منظور نویسنده : از روی پلاک اتومبیل ها ، ازروی نوشته بوده است... به رسم امانت داری مطلب عیناً نقل شده است .

باسلام کتاب یکسال در میان ایرانیان توسط دو مترجم به نام های "ذبیح الله منصوری" و "مانی صالحی علامه" ترجمه گردیده است. این کتاب سفرنامه ای است از "ادوارد براون". او در زمان ناصر الدین شاه به ایران سفر کرد و با بیانی شیوا به ذکر مکان های دیدنی ایران می پردازد.ادوارد براون در رشته طب در دانشگاه کمبریج تحصیل کرده بود و علاقه وافری به ایران داشت. ذکر مناظر دیدنی طول سفر و بیان اتفاقات آن، خواننده را به آن زمان می برد. گویی خواننده در تاریخ قدم می زند. در کوچه پس کوچه های ایران قدیم با مردمان قدیمی اش همدم می شود و با آنها سخن می گوید. با حاکمان شهرها و بزرگان روستاها و روستائیان سخن می گوید و با آنها هم سفره می گردد. خواننده با ادوارد براون همسفر می گردد و قدم به قدم با غذاهای محلی هر نقطه از ایران آشنا می شود. ادوارد براون در این کتاب علاوه بر شرح سفر خود از بحث های فلسفی که با عده ای از اهل فن آن زمان در ایران داشته است نیز سخن می گوید. پس از عبور از شهرهای تبریز٬ تهران و اصفهان به شیراز می رسد. توصیف نحوه سفر و مشقات جاده های حدود صد سال پیش به همراه چاپارخانه ها و مهمان خانه های آن زمان به بیان شیرین خود جالب توجه است...

رمان دیوید کاپرفیلد برای نخستین بار در سال 1850م منتشر شد. دیکنز این اثرش را از سایر آثارش برتر می داند. . دیوید کاپرفیلد در دسته بندی رمان ها در طبقه ی رمان های رشد و کمال قرار می گیرد و به دوران پختگی و کمال هنری دیکنز تعلق دارد.نویسنده بر خلاف آثار دیگرش که از انتقادهای صریح اجتماعی برخوردار بودند به ماجراهای خانگی و روحانی می پردازد. هم چنین شخصیت ها را از نظر روان شناختی از دیدگاه اجتماع مورد توجه و بررسی قرار می دهد. در داستان ما با نوعی از تقابل نیکی و بدی روبرو هستیم. نویسنده نوعی از درون نگری شخصیت ها را به نمایش می گذارد. نکته ی جالب توجه در دیویدکاپرفیلد که وجه تمایز آن با دیگر آثار دیکنز نیز می باشد، خاکستری بودن شخصیت هاست. آدم ها و جامعه مجموعه ای از خوبی ها و بدی ها هستند. دیوید قهرمان داستان هم انسان خوبی است و هم مرتکب انجام کارهای بد می شود، یا آقای مردستون که به ظاهر انسان شرور و بدسرشتی است، دیوید را به مدرسه می فرستد تا دانش بیاوزد. این اقدام، نمونه ی جنبه مثبت شخصیت مردستون است و اورا از بدی مطلق بیرون می آورد. شخصیت تحقیر شده«پیپ» ترقی و تنزلش همه نمادهای اجتماعی قابل شناخت هستند. به گفته منتقدان ادبیات داستانی، انگلستان از نظر فرهنگی به دو ران قبل از دیکنز و بعد از دیکنز تقسیم بندی شده است. این خود به تنهایی نشانگر تأثیر عمیق او در جامعه ی آن روز بریتانیا بوده است. از نظر مکتب های ادبی، رمان دیوید کاپرفیلد رئالیسم است. باتشکر

سلام. کتاب هفت اورنگ برای دوستداران ادبیات کهن بویژه برای کسانی که علاقمند آشنایی باافکار صوفیه هستند بسیارمفید است .مطالعه ان را به همه دوستداران ادب فارسی توصیه میکنم. سپاس ازمدیریت محترم سایت کتابناک